Стиховете на Вида Пиронкова са среща между музиката и словото – две изкуства, които в нейния свят никога не съществуват отделно. В тях има любов, памет, страст, болка, нежност и онази особена човешка откровеност, която не се нуждае от обяснения.
Това е поезия, родена от преживяното – понякога тиха и изповедна, друг път смела, категорична и неподправена. Поезия, в която личното се превръща в общочовешко, а думите звучат като музика.